İnsana Hizmet Eden, İslam’a Hizmet Eder

İnsan, yaratılmışların en şereflisi olarak dünyaya gönderildi. Ona verilen akıl, kalp ve irade; sadece yaşaması için değil, anlaması ve sorumluluk alması içindi. İnsana hizmet etmek, aslında insanı yaratana hizmet etmektir.

Sen Neden Bu Kadar Kıymetlisin?

Kur’an-ı Kerim insana “eşref-i mahlûkat” der. Yani yaratılmışların en şereflisi… Bu ifade, insanın sadece fiziksel bir varlık olmadığını, aynı zamanda büyük bir sorumluluk taşıdığını anlatır. Çünkü şeref, beraberinde sorumluluk getirir. İnsana akıl verilmiştir düşünsün diye, kalp verilmiştir merhamet etsin diye, irade verilmiştir doğru ile yanlışı seçebilsin diye.

Hiç düşündün mü, neden diğer varlıklar değil de insan sorumlu tutuldu? Çünkü insan, sadece yaşayan bir varlık değil; düşünen, hisseden ve karar veren bir varlıktır. Bu yüzden insanın görevi sadece yaşamak değildir. Anlamak, anlatmak, iyiliği yaymak ve kötülüğe engel olmak da onun görevidir.

Kâinata baktığımızda her şeyin insan için hazırlandığını görürüz. Güneş tam olması gerektiği mesafededir. Biraz yaklaşsa yanarsın, biraz uzaklaşsa donarsın. Yağmur, toprağı öldürmeden iner. Toprak, sana sayısız nimet sunar. Hava, fark etmeden her an içine dolar. Tüm bu düzen, insana bir şey anlatır: Bu düzen sahipsiz değildir.

İnsandan istenen ise bu düzenin sahibini tanımasıdır.

İslam’ın İnsan Anlayışı

İslam, önce insanı kazanmak ister. Çünkü İslam’ın merkezinde insan vardır. Aç bir insana sabrı anlatamazsın. Üşüyen bir insana tevekkülü öğretemezsin. Susuz bir insana imanı anlatamazsın. Önce insanın karnını doyurmak, onu korumak, onu anlamak gerekir.

Bu yüzden İslam medeniyetinde aşevleri kurulmuştur. Kervansaraylar yapılmıştır. Sadaka taşları konulmuştur. Kimse kimseyi görmeden yardım edebilsin diye… Çünkü İslam, insanı incitmeden yardım etmeyi öğretir.

Yunus Emre’nin “Yaratılanı severim yaratandan ötürü” sözü, sadece bir şiir değil; bir medeniyetin özetidir. Mevlânâ’nın “Ne olursan ol yine gel” sözü ise dışlamanın değil, kuşatmanın ifadesidir.

İslam’ın derdi insanı yargılamak değil, insanı kazanmaktır.

İnsana Yapılan Hizmet Neden Bu Kadar Önemlidir?

Bir tas yemek vermek, bir yetimin başını okşamak, bir insanın derdiyle dertlenmek… Bunlar küçük şeyler gibi görünebilir. Ama Allah katında çok büyük şeylerdir. Çünkü yapılan iyilik sadece insana yapılmaz. İnsanı yaratana yapılır.

Peygamber Efendimiz şöyle buyurur:
“Komşusu açken tok yatan bizden değildir.”

Bu hadis sadece yan komşu için değildir. Bu söz aslında bütün insanlık için söylenmiş bir sözdür. Bugün dünyanın bir yerinde bir çocuk açlıktan ölüyorsa, bu sadece onun imtihanı değil; bizim de imtihanımızdır.

Bugün bir insan susuzsa ve sen su içiyorsan, bu sadece bir nimet değil; aynı zamanda bir sorumluluktur.

İşte bu yüzden insana hizmet eden, aslında İslam’a hizmet eder. Çünkü İslam’ın amacı insanı yaşatmaktır. İnsanı yaşat ki toplum yaşasın, toplum yaşasın ki adalet yaşasın.

Vicdan Muhasebesi: Gerçekten Ne Yapıyoruz?

Dünyanın birçok yerinde insanlar açlıkla, savaşla, zulümle mücadele ediyor. Gazze’de bombalar altında büyüyen çocuklar var. Afrika’da su bulmak için kilometrelerce yürüyen insanlar var. Doğu Türkistan’da, Myanmar’da zulüm gören insanlar var.

Peki biz ne yapıyoruz?

Hiç uykunun kaçtığı bir gece oldu mu?
Hiç boğazından lokma geçmediği bir an oldu mu?
Hiç “Ben ne yapıyorum?” diye kendine sorduğun oldu mu?

Bugün dünyanın birçok yerinde insanlar bir yudum suya muhtaçken, biz bazen elimizdeki nimetin kıymetini bile bilmiyoruz. Oysa nimet, sorumluluk demektir. Fazla verilen her şeyin hesabı daha ağır sorulur.

Belki herkes gidip bir yerde yardım edemez. Ama herkes bir şey yapabilir. Bir yetimi sevindirebilir. Bir öğrencinin eğitimine destek olabilir. Bir fakirin sofrasına katkı sağlayabilir. Bir mazlum için dua edebilir. Bir haksızlığa sessiz kalmayabilir.

Bazen bir kişinin yaptığı iyilik, bir insanın hayatını değiştirir. Bazen bir insan, bir ümmet kadar değerli olabilir.

Bu Dünya Taraf Olma Yeridir

Bu dünya bize rahat edelim diye verilmedi. Bu dünya bize taraf olalım diye verildi. Ya insanlıktan yana olacağız, ya da sessiz kalarak zulmün ortağı olacağız. Ortası yok.

Bugün bir çocuk açsa ve sen tok yatıyorsan, bu sadece bir durum değil; bu bir imtihandır. Bugün bir insan susuzsa ve sen su içiyorsan, bu sadece bir nimet değil; bu bir sorumluluktur.

Unutma, iyilik sadece büyük organizasyonlarla yapılmaz. İyilik bazen bir ekmeği paylaşmaktır. Bazen bir mont vermektir. Bazen bir öğrencinin kitap parasını ödemektir. Bazen bir insanı dinlemektir.

İyilik küçüldükçe değersiz olmaz. İyilik küçüldükçe samimileşir.

Sen Ne Yapacaksın?

Şimdi kendine şu soruyu sor:
Eğer bugün Peygamber Efendimiz karşına geçse ve sana sorsa:
“Kardeşlerin açken, susuzken, zulüm altındayken sen ne yaptın?”
Ne cevap verirdin?

“Sadece izledim” mi diyecektin?
“Sosyal medyada üzüldüm” mü diyecektin?
“Sessiz kaldım” mı?

Bu cevap yeter mi?

İnsan olmak sadece yaşamak değildir. İnsan olmak, sorumluluk almaktır. İnsan olmak, başkasının derdiyle dertlenmektir. İnsan olmak, sadece kendin için değil; başkaları için de yaşamaktır.

Unutma…
Sen yoksan, bu İslam ordusunda bir kişi eksik.
Ama bazen bir kişi, bir ümmet kadar ağırdır.

Şimdi dur ve kendine sor:
Ben ne yapıyorum?
Ve daha önemlisi:
Ben ne yapacağım?

Tarık Kara
Kastamonu Üniversitesi İlahiyat Fakültesi 4. Sınıf Öğrencisi